De gemeente kende geen vastgestelde verordening of besluit ten aanzien van registratuur of archief. Een in 1919 door het ministerie van Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen opgesteld model "Gemeentelijke archiefverordening" werd niet in een gemeentelijke verordening vastgesteld. In de in 1932 vastgestelde "instructie voor de gemeentesecretaris" legt de raad het beheer van het archief op aan de gemeentesecretaris.

In 1939 kreeg de gemeente aansluiting bij het Registratuur-Bureau der Vereniging van Nederlandsche Gemeenten. De gemeente hield zich aan de door het bureau opgestelde "Voorschriften voor de inrichting en verdere toepassing van het registratuurstelsel van de Vereniging van Nederlandsche Gemeenten". Doch, deze voorschriften werden nooit in een gemeentelijke verordening of iets dergelijks overgenomen.

De ingekomen en uitgaande post werd ingeboekt in een vastbladig register. Men registreerde gegevens van de afzender/geadresseerde, verblijfplaats en onderwerp (samengevat in één zin). Als de stukken ter opberging werden aangeboden werd het classificatienummer genoteerd, alsmede een datum van afdoening. Daarom mag worden aangenomen dat ook lijsten werden gemaakt van niet afgedane stukken ten behoeve van de afdoeningscontrole. Dergelijke lijsten zijn in het archief niet aangetroffen.

De organisatie kende een centraal archief. Er werd geordend met behulp van de code VNG vanaf 1 januari 1939. Voorheen (1923-1938) werd het Bloemendaalse stelsel gehanteerd. Vanaf 1939 is een nieuw archief opgezet.

Blijkbaar moest men wennen aan het nieuwe systeem van archivering. Hoewel werd gewerkt met de code VNG, was van zaaksgewijze ordening nauwelijks sprake. De code werd in de meeste gevallen slechts gebruikt als een vertaling van de onderwerpsomschrijvingen uit het Bloemendaalse stelsel.

Een dossierinventaris werd niet gemaakt, met uitzondering van de serie bouwvergunningen. Deze inventaris is in de jaren vijftig gemaakt ten behoeve van de administratie. De inventaris bestond uit een alfabetische lijst met namen van de aanvragers.

Evenmin werd een ordeningsplan vervaardigd.

Vernietigingslijsten of interne richtlijnen ten aanzien van vernietiging zijn niet aangetroffen. Gelet op de inhoud van de dossiers, die zijn aangetroffen, kan geconstateerd worden dat niet werd vernietigd en dat daar ook niet op werd geselecteerd en geanticipeerd. Alles, hoe onbeduidend ook, werd opgeborgen. Dat verklaart hoe het kan dat in een vrij korte periode een relatief groot archief van 10 m¹ is gevormd. Wel zijn in de jaren '70 de bijlagen van de gemeenterekeningen vernietigd. Welke stukken dat zijn geweest is destijds zorgvuldig beschreven.